Dag beste vriend/ vriendin
tijdens de les van religie, zingeving en levensbeschouwing hebben we de film Oscar et la dame Rose gezien. Ik wist niet goed wat ik moest verwachten van deze film. In deze brief zal ik jou wat meer vertellen over de film.
De film gaat over lijden. Het hoofdpersonage Oscar is ziek en hij weet dat hij zal sterven. Zijn ouders zijn bang dat hij zal sterven en bezoeken hem daarom niet zo vaak. Op een dag komt er dame langs die pizza's wil verkopen. Oscar wil heel graag met die dame spreken. Na enig aandringen van de verpleegsters stemde de dame toe om naar Oscar te gaan en met hem te praten. Het is een erg mooie film en ook wel ontroerend. Je zou hem zeker eens moeten bekijken. Ik ga nu even vertellen over de drie scènes dat mij het meest aanspraken.
De eerste scène gaat erover dat Oscar in de les zit in het ziekenhuis. Hij haalt daar allerlei streken uit met de leerkracht en daardoor wordt hij uit de les gezet. Ik kan Oscar wel wat begrijpen in die scène. Hij vind het niet zo leuk dat hij kanker heeft en dat hij daarom al zolang in het ziekenhuis zit. Hij probeert om het verblijf toch wat leuker te maken door grapjes uit te halen in de les. Dit vinden de leerkrachten natuurlijk niet zo leuk. En heb kan ik ook wel begrijpen, het is niet leuk als een kind dingen doet tijdens de les waardoor de les en de leerkracht gestoord wordt.
Een andere mooie scène is de scène dat mevrouw Rozerood (la dame Rose) beslist om Oscar elke dag 10 jaar ouder te laten worden in zijn gedachten. Hij beleefd hoe het is om verliefd te zijn maar ook hoe hij moet omgaan met liefdesproblemen. De stress die er bij een bepaalde leeftijd bijkomt en het ouder worden heeft hij ook kunnen meemaken. Ik vind het heel mooi dat mevrouw Rozerood toch zo begaan is met de jongen en hem een mooi leven wil geven voor de dagen die nog resten. Zo gaat hij toch het gevoel gehad hebben dat hij een mooi leven heeft gehad.
De laatste scène die ik zal vertellen aan je, is de scène waarbij ik het zelf even moeilijk had. Deze scène gebeurt naar het einde toe van de film. Mevrouw Rozerood en de ouders van Oscar zitten de hele tijd te waken aan het bed van Oscar. De verpleegsters zeggen dat ze even naar de cafetaria moeten zodat ze eens weg zijn uit de kamer. En juist op het moment dat ze in de cafetaria zitten sterft Oscar. Ik had het toen moeilijk om niet te beginnen wenen toen ik die scène zag. Ik heb het altijd moeilijk als ik andere mensen zie wenen, dan begin ik meestal ook te wenen.
De eerste twee scènes die ik besproken heb, hebben niet echt een link met mijn leven maar de laatste wel. Ik heb ook iemand verloren die in het ziekenhuis is gestorven en dat was ook een van de redenen waardoor ik toch wel een krop in mijn keel had toen ik naar de film keek.
Ik denk dat de filmmaker met deze film wil aantonen dat je altijd het beste moet maken van je leven, ook al is het niet lang meer. Ook wil hij aantonen dat het goed is als je eens vrijwillig andere mensen helpt, ze kunnen je daar heel dankbaar voor zijn.
Vele groetjes
Kiara
Geen opmerkingen:
Een reactie posten